İnsan 25 olmamışsa henüz, her şeye yetişeceğini, her şeyi yapacağını düşünüyordur büyük olasılıkla.. en azından daha yapacağı, dönüşeceği, olacağı, asla olmayacağı, elde edeceği, sunacağı kuracağı, yıkacağı, yakalayacağı, kaçacağı, gideceği, yiyeceği çok şey olduğunu.. Küçükken algılamaya anlamaya çalıştığı dünya ayaklarının altında serilidir sanki.. peşinden koştuğu, dahil olmaya çalıştığı yetişkinler dünyasının kıyısındadır artık.. hayatın-insanların-sistemin onu yavaş yavaş yoracağından habersiz uzun yol koşucusu olmaya adaydır.. standart bir 45’liğe göre idealisttir, içtendir.. tüm kapıları aşka, deneyime, başkaldırıya, sorgulamaya, karşı çıkmaya, rest çekmeye açıktır.. çoğunlukla korkuya yada daha yumuşak ifadesiyle, tam çözemediği belirsizliğiyle yaşamın kendisine karşı duyduğu ürpertiye de açıktır.. en özgüvenlisinden en pısırığına bir ihtimaller yığınıdır 25’lik bir insan.. ilk cinsellik deneyimleri, ilk aşk, ilk ihanet, ilk üretim, ilk toplumsal başarı,ilk hayal kırıklığı, ilk sorumluluk vs. yaşanmış yada yaşanmak üzeredir.. çocuksu bencillikten çıkıp, yeniyetmelere özgü “isyankarlığını gerekçelendirme” hevesinden uzaklaşmaya başlamıştır.. hem ucundan yakalamış, neresinde duracağına dair bir fikir oluşturmuştur yaşamın, hem de daha henüz tam HAYAT İNSANI (feminist yanım hayat adamı yazdırmadı) olmamıştır.. hep karşısına dikilip duran DENEYİMSİZLİK sopası vurmaktadır kafasına..

Peki sonra nolur?

Deneyimlenir..

Bu deneyimlerin “alım gücü” manevidir ve genelde insanı eksiye götürür.. daha az gülmeye, çılgınlık yapmaya, güvenmeye; daha çok çalışmaya, bağımsızlaşmaya, empati kurmaya, korkmaya, kararsızlığa; daha mütevazi hayaller kurmaya, daha az şeye itiraz etmeye, daha çabuk yorulmaya, daha az gezmeye, daha az konuyu- alanı merak etmeye (bir anlamda uzmanlaşmanın da etkisiyle), daha kalbi kırık, güvensiz olmaya başlar insan.. etraftan “ne de olgun bir insan” olduğunu duymaya başladığında artık bir açıdan çok geçtir.. güvenilir olmak; ev kiralamak, evlenmek, kredi çekmek, iş bulmak vs. için olmazsa olmaz doneler, onun omuzlarını çökerten birer külçedir şimdi..

İtaatkar olunmaya başlanmışsa da tümüyle teslim olunmaz elbet.. ısrarla ve inatla tüm dünya görüşümüzü-zekamızı-ilişkilerimizi-birikimimizi kullanarak TİPİK bir YETİŞKİN olmamaya çalışırız.. hele de eğitimliysek, hele de sorguluyorsak, hele zaman zaman aykırılıklar yapma lüksümüz olmuşsa geçmişte.. bize sunulan güvenli-sıkıcı yaşamdan payımıza düşeni almaya başlamanın bedelini tam teslimiyetten uzakta ararız.. kimimiz sonuna kadar kimimiz bir yere kadar! Tüm bunların dışında kalan, kategoriler üstü; bir türlü büyümeyen, öğrenmeyen,ders almayan, asla teslim olmayan, direnci yüksek bir grup insan türü de mevcuttur.. Daha çok şey sığdıran yaşamlarına.. “Çocuk da yaparım kariyer de “ciler de biraz bu gruptadır.. her şeyi birden elde etmek-yaşamak isteyenlerden!.. Hayata erken başlayanlar, geç bitirmeye kararlılar da var.. 13’ünde Oxfort’u bitiren, 5 yaşında en çok dinlenen senfoniyi besteleyen.. 70’inde çocuk yapan da, 60’ında 20’liklere taş çıkartan seks idolleri de..

Mozart ilk eserlerini 5 yaşında vermiş..

30’lardan sonra bir telaş sarar; yakalanmışlar/yaşanmışlıklar az gelir bazen.. bu yüzden sanırım; hayatı kaçırmak istemeyenlere yol gösterecek listeler dolanıyor ortalıkta (*70 Things To Do Before Having Children, **100 things to do before you die…)..

Hayatı yeterince hızlı kovalarsak, kaçamayıp yakalanır mı sanki bize?

Hayat durmaz.. devam eder.. her edinim bir bedel ödetir, bir şeyden vazgeçer başka bir şey ediniriz.. kovalarız ya yaşamı, hayat bazen kaçar, bazen bizi içine alır –bütünleşir bizimle.. bir yanına doyarken bir yanından mahrum kalırız; hafta sonu iyi bir eş-anne olup çocuğunla uğraşabilirsin veya bir rafting turuna katılabilirsin…

Dünyadaki her şeyi denemeye-her yere gitmeye –herkes olmaya ömür yetmez.. Atom hem parçacık hem dalga gibi davranmaz.. ya o ya o.. amaaaaaa denemeye devam.. yapılan bir tür danstır aslında.. ödettiği bedellerle, yakaladıklarımız kaçırdıklarımızla iyi ki de böyle!..

Yapamadıkları için pişmanlık çekmektense yapabildiklerinin tadını çıkaranlara..